„Można powiedzieć, że nie jest naprawdę członkiem Ruchu, nie zrozumiał jego istoty ten, kto nie wprowadził w swoje życie praktyki Namiotu Spotkania”   -   /Ks. Franciszek Blachnicki/

NASZ NAMIOT SPOTKANIA

1. Znaleźć codziennie:

-czas (minimum 15 min.)

-miejsce dobre do wyciszenia

-oraz przyjąć postawę ciała godną rozmowy z Panem.

2. Pamiętać:

-Bóg ma zawsze dla mnie czas

-jest to czas stawania z Nim „twarzą w twarz”

-rozmawiam z Bogiem, a nie wypełniam obowiązek

-chcę być do Jego dyspozycji, bo On jest mądrzejszy ode mnie

-mam być gotowy przyjąć Jego wolę, a nie dokonywać egzegezy tekstu, czy też rachunku sumienia

-to nie jest czas uzyskiwania gotowych odpowiedzi na aktualne problemy, ale poddanie się prowadzeniu mnie przez Boga, jest to ćwiczenie naszej wiary, poznanie tego, co Bóg o mnie myśli i czego dla mnie pragnie

-nie otwieram Pisma świętego na chybił trafił, ale posługuję się tekstami liturgicznymi z danego dnia lub czytam jakąś Księgę  w sposób ciągły - tzw. <Lectio continua>

3. Przebieg Namiotu spotkania:

a) Czynię znak krzyża

b) Rozpoczynam od stanięcia w obecności Boga, On jest obecny dla mnie, On mnie zna i jest mi łaskawy. Staję w prawdzie o sobie.

c) Wzywam pomocy Ducha Świętego, by mnie prowadził   w tej modlitwie i był „źródłem chcenia i działania”, by oświecał umysł i rozpalał serce

d) Uświadamiam sobie, że Jezus – „Żywe Słowo Boga” jest moim Przyjacielem. Mogę wyrazić to przez dziękczynienie.

e) Ten Przyjaciel chce dzisiaj do mnie mówić.

f) Wzbudzam w sobie ciekawość tego, co On chce mi powiedzieć. Mogę pocałować Pismo święte.

g) Czytam określony fragment nawet i kilka razy. Przypominam sobie podobne lub kojarzące mi się sytuacje z mojego życia.

h) Trwamy w ciszy wsłuchując się w to, co Bóg do nas mówi. Staramy się odkryć Boże plany wobec nas, zobaczyć Jego oczami nasze życie takie jakie ono jest w tym momencie.

i) Akceptujemy poznaną wolę Bożą wobec siebie,  podejmujemy postanowienie ( nie jest to istotą Namiotu Spotkania) lub jeśli tekst nie jest dla nas jasny w tym momencie naszego życia, to z zaufaniem przyjmujemy,       że w odpowiednim momencie Bóg posłuży się poznaną dziś Jego wolą.

j) Odpowiadamy osobistą modlitwą na poznaną wolę Boga. (Przebłaganie, dziękczynienie, uwielbienie, prośba).

k) Dziękujemy Bogu za dar spotkania z Nim i Jego prowadzenie.

l) Czynimy znak krzyża.